غَيْرِنا ؟ فقر با وجود قبولى ولايت ما بهتر است از ثروت بودن با غيرما ؟ وَ الْقَتْلُ مَعْنا خَيْرٌ مِنَ الْحَياةِ مَعَ عَدُوِّنا و كشته شدن با قبول ولايت ما بهتر است از زندگى بدون آن . با اين كه اين روايت را شنيده بودم و قبول داشتم اما در عين حال به حضرت عسكرى عليه السلام نامه‌اى نوشتم و از فقرى كه داشتم به حضرت شكايت كردم . حضرت در جواب نوشت : هر گاه گناهان شيعيان ما زياد شود آنها را به فقر مبتلا مىسازيم ، هر چند از بسيارى از آن گناهان در مىگذريم ، سپس در ادمه نامه چنين مرقوم فرمود : نَحْنُ كَهْفٌ لِمَنْ الْتَجَأَ الَيْنا وَ نورٌ لِمَن اسْتَبْصَرَ بنا وَ عِصْمَةٌ لِمَن اعْتَصَمَ بنا ، مَن احَبَّنا كانَ مَعنا فِى السنامِ الاعلى وَ مَن‌ِانْحَرَفَ عَنّا فَالَى النّارِ . « 1 » « ما پناهگاه كسى هستيم كه به سوى ما پناهنده شود و نور بينايى كسى هستيم كه با ما ببيند ، و مايهء پاكى كسى هستيم كه به ولايت ما چنگ زده باشد ، كسى كه ما را دوست داشته باشد در بالاترين درجه‌ها با ماست و كسى كه از ما منحرف شده باشد جايگاهش آتش جهنم است . » بحثى پيرامون فقر و غنا يكى از مهمترين مسائلى كه در برخوردارى انسان از نعمت‌هاى الهى نقش كليدى دارد ، مسئله بسيار مهم « ظرفيت » است . برخى از افراد به خاطر نداشتن ظرفيّت از نعمتى بى بهره مىشوند ؛ چرا كه اين عدم ظرفيّت و بهره مندى آنان از نعمت سبب از بين رفتن مايه‌هاى سعادت و ديندارى آنان مىشود . بر عكس آن نيز متصور است ؛ يعنى كسانى نيز هستند كه ظرفيّت پذيرش بلاها را ندارند و اگر در بلايى قرار گيرند ، دچار مشكلات اعتقادى مىشوند .

--> ( 1 ) - مناقب ابن‌شهر آشوب ، ج 4 ، ص 435 و كشف‌الغمة ، ج 2 ، ص 421 .